Wet natuurbescherming

18-03-2021

Sinds de uitspraak van 29 mei 2019 waarin de PAS is ‘geklapt’ is het onzeker in vergunningenland. Veelvuldig hebben procedures stil gelegen, zijn er beleidsregels in werking getreden, weer aangepast, of heeft de vergunningenverlening weer stilgelegen door aanpassingen in Aerius. Ook begin 2021 is er alweer veel onrust ontstaan.

Dit voorjaar hebben we weer twee nieuwe hoofdstukken aan het boek toegevoegd. Eerst kwam er op 20 januari 2021 de uitspraak over de Logtsebaan van de Raad van State die ingaat op de vergunningplicht bij intern salderen. Nadat de vergunningverlening weer was opgestart ligt deze nu weer stil sinds de uitspraak van de voorzieningenrechter in Noord-Nederland op 11 maart 2021 met betrekking tot de onzekerheid bij emissiearme stalsystemen in combinatie met intern salderen.

Logtsebaan 20 januari 2021

De Raad van State heeft in haar uitspraak inzake de Logtsebaan gesteld dat voor projecten waarbij intern salderen aan de orde is niet langer een vergunning kan en hoeft te worden verleend. Dat betekent dus dat als de depositie volgens de Aerius-berekening niet toeneemt, geen vergunningaanvraag hoeft te worden gedaan. Deze situatie heeft gevolgen voor lopende vergunningenprocedures en voor nieuwe projecten.

Optie 1 is om zelf middels Aerius en de juiste uitgangspunten te berekenen of er sprake is van intern salderen. Deze berekening bewaar je ‘in de kast’, of gaat mee bij een aanvraag omgevingsvergunning. Er wordt dan niet door de provincie op beoordeeld of getoetst.

Optie 2 is om dezelfde berekening met de juiste uitgangspunten alsnog te laten toetsen door de provincie, waarbij de provincie vervolgens een positieve weigering zal afgeven. Hier zitten, afhankelijk van de provincie, wel leges aan verbonden, maar je hebt dan wel je uitgangspunten getoetst, dus een ‘3de partij’ heeft de situatie beoordeeld. Dit kan zowel in de situatie van een directe aanvraag bij de provincie als via een Verklaring Van Geen Bedenkingen (VVGB) bij de gemeente.

Uitspraak voorzieningenrechter Rechtbank Noord-Nederland

De provincie heeft in Friesland een vergunning verleend voor intern salderen bij een melkveehouder waarbij een emissiearm vloersysteem, in plaats van een traditionele roostervloer, ruimte gaf voor extra vee binnen het ammoniakplafond. Milieuorganisatie MOB heeft gepleit dat er onzekerheid is over de werking van emissiearme stalsystemen en dat er derhalve geen zekerheid is dat de stallen werkelijk die beschreven hoeveelheid ammoniak reduceren. Ze stellen dat dit betekent dat niet met zekerheid gezegd kan worden dat er sprake is van intern salderen. Er zou dus depositietoename kunnen optreden.

De voorzieningenrechter is meegegaan in deze motivatie. Gevolg is dat provincies nu de volledige vergunningverlening wederom hebben stopgezet. Ook in de gevallen waar er intern gesaldeerd wordt zonder toepassing van emissiearme stalsystemen.

Vervolg

Er is dus nog meer onzekerheid over hoe je je referentie en je bedrijfsvoering qua ammoniak/stikstof vast moet leggen. Procedures liggen (voorlopig) weer stil. Het lijkt erop dat de provincie Friesland in beroep gaat tegen de uitspraak van de voorzieningenrechten bij de Raad van State. We hopen dat deze zaak snel dient en zijn in de tussentijd benieuwd of de provincies ‘vergunningverlening’ weer laten doorlopen, of dat ze alleen doorwerken met vergunningverlening waar geen emissiearme stalsystemen betrokken zijn.

Om te proberen onzekerheid te voorkomen pleitten wij er, in bijna alle gevallen, voor om te kiezen voor intern salderen met ‘uitlokking’ van een positieve weigering. Je hebt dan altijd meer rechtszekerheid dan wanneer je deze berekening alleen in de kast hebt liggen. Zeker als je bouwactiviteiten aan het project gekoppeld hebt. Alternatief kan, in veel provincies, extern salderen zijn, omdat je dan wel gewoon een vergunning krijgt. Vraag is echter hoe de uitspraak van 11 maart 2021 uitwerkt als je met extern salderen en emissiearme stalsystemen gaat werken. De tijd zal het leren…